این مقاله بررسی می‌کند که چگونه هوش مصنوعی مستقر بر لبه می‌تواند به‌صورت مداوم روندهای کیفیت هوا را در شهرها پیش‌بینی کند، واکنش‌های تهویهٔ فوری را فعال سازد و شهروندان را با بینش‌های بهداشتی ابرمحلی توانمند سازد، در حالی که تاخیر و هزینه‌های انتقال داده را کاهش می‌دهد.